KALBİM ÇOK YORGUN
Kalbim çok yorulmuştu,
Zaman dilimlerini,
Ayrı ayrı gösterirken
Tüm saatleri,
Terk edilip yaşlanmış gibiydim.
Mevsim sonbaharla kışı yaşatıyor bana.
Mozart'ın senfonisi apayrı seslendirilirken
Terk edilmiş şehrin,
Terk edilmiş istasyonunda,
Kalbim çok yorgun.
Puslanan gökyüzü,
Islak mendil gibi
Nemlendiriyor beni.
O an
Anlayacak bir sevgili de yok.
Islak kuru kaldırımlarla,
Yüzleşirken yüzüm,
Öylece oturmuş bakıyorum,
Düne, dünden kalan zamana.
Herkes son savaşında,
Son senfonide.
Bense son nefesten uzak
Ama bir o kadar da yakın
Ve kalbim çok yorgun.
Kırılganlıklarımı seyrederken
Çırpınışlarım durmuyor.
Göğe doğru savururken
Kanatlarını hayat,
Yaban kazları gibiyim.
Macera dolu
Kalbim, çok yorgun.
Ve hâlâ seni seviyorum.
Gözlerim dalgın bakarken
Sesini duyuyorum.
Ve ve…
Hep o yöne bakıyorum,
Sesinin geldiği yere.
Bin yıldır,
Zaman dilimlerini ayrı gösterirken
Kalbim, hâlâ çok yorgun.
***
Editör: Bilgi Şakar
