İÇİMDE BİR HUZUR VAR
Şu gönlümün ufkunda fecr-i sâdık uyanmış;
Ruhum derya misali, bir sükûna boyanmış.
Kederin dumanları dağılırken derinden,
Vuslatın rüzgârıyla sanki kalbim yıkanmış.
Dindi o fırtınalar, sustu hicranın sesi,
Can buldu nefesimde baharın şen neşesi.
Bir huzur ki ilahi, her zerremde raks eder;
Kırıldı gönlümün o bin yıllık prangası.
Mehtap şimdi süzülür gümüş teller bağlayıp.
Zaman akar gidermiş nehir olup çağlayıp.
İçimde bir inşirah ne keder kaldı ne gam;
Uyandım bu rüyaya, yalnız Hakk’a ağlayıp.
Gülümserken kâinat, nurdan bir müjde gibi
Eridi tüm korkular, sanki bir gölge gibi.
İçimi huzur sardı, dindi gönül sızısı,
Kalbimde bir sükûnet, ruhum da bilge gibi.
***
Editör: Nevin Bahtışen
