HAYALET SEVGİLİ
Pencere önünde mahur hüzünlü,
Nemlendi gözleri yaşlar döküldü.
İç çekerek sevgi dili çözüldü,
"Ah sevdiğim" sözü içten söküldü!
Sokakta yağmurlu, gök sicim oldu,
Pınarlar delindi gözleri doldu.
"Neden" dedi, "neden bak rengim soldu?"
Acele ederek özü döküldü.
Seni vefasızım çok hayırsızım,
Hep vefasızdın sen zaten kansızım.
"Bak sensiz artık ben hepten cansızım,"
Diyerek diline nazı yakıldı.
O anda odada oldu esinti,
Birden kekeledi, sesini kesti.
Kapıyı duymadı çalmadı sanki,
Saçları okşayan hazı bakıldı.
Ilık nefesini o an hissetti,
Burda mı acaba içi titredi?
Elinin sıcağın duyarım sandı,
Dönüp baktı sıcak közü döküldü.
Masada kahveler iki su baksa,
Hangi ara gelmiş burda mı yoksa?
Dumanı tütüyor kahveler koksa,
Farketmez hayali, izi dikildi.
Titrek adımıyla gözleri dolu,
Hıçkırıklar arttı oda doldurdu.
Sanki arkasında nefesi vardı,
Birden döndü baktı dizi söküldü.
Ağlayan gözlerle boşluğa baktı,
Bakışı aradı, gözleri aktı.
Oda boştu ama hayali yaktı,
Gizemli şekilde gizi ekildi.
Başını çevirip dışarı baktı,
Buharlı camında ismini yaktı.
Evet şimdi fazla emin olacaktı,
Gelmişti ve bizi tek bırakmadı.
Neydi şimdi söyle bu sevgi miydi?
Yoksa hayali bir sevgili miydi?
Giden özlem aşkın arkasından;
Yürekten "gitme can" sözü söküldü.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
