EFTALYA
Ah be Eftalya!
Yokluğunun teyakkuzundayım.
Tadı yok sensiz bu şehrin.
Takılmıyorum objelere, dikkatimi çekmiyor.
Öyle miskin miskin, avare avare oturuyorum.
Öyle bir vuruyor ki özlemin,
Hücrelerimin her zerresine.
Sesin yankılanıyor, hissiyatını kaybetmiş,
Kulaklarımda.
Kokun öyle bir vuruyor ki burnuma, direkleri
Sızlıyor.
Birlikte gezdiğimiz yerler artık keyif vermiyor,
Her nerdeysen gel artık Eftalya.
Bak şanslı da çok özledi seni,
Öyle bakıyor, benim gibi boş bakışlarla yollara.
Gel artık kalbimi gülümsetenim,
Sensiz artık hiç bir şeye gülümsemiyor kalbim.
Ne zaman geçiyor sensiz
Ne zaman ilerliyor.
Aklım sende kaldı, kalbime söz geçiremiyorum.
Sana kurulu kalbimin yelkovanı.
Gelirsen Balat’ta saatlerce oturduğumuz,
Bizim sokağımızda;
Gitarla şarkı söylediğim merdivenlerde
Bekliyorum.
Çok yalnızım gökteki yıldızlar gibi
Sensizliğin tam ortasındayım.
Gel de sevindir be Eftalya!
Aşk fukarası şu adamı.
Gel artık be ruhumun bayram sevinci.
***
Editör: Nevin Bahtışen
