ANAM
Sabah erken kalkar, inek sağardı,
İnekleri katar, gelir soba yakardı.
Yemek yapar hemen sofra kurardı,
Mekânın cennettir umarım anam.
Bulaşık yıkayıp evi süpürdün,
Hamur yapıp fırınlara götürdün.
Yedi tane çocuk nasıl büyüttün?
Mekânın cennettir umarım anam.
Baharları pancar ile uğraştın,
Yazın düven sürdün, saman taşıdın.
Çeşmelerden kovayla su taşıdın,
Mekânın cennettir umarım anam.
Bulguru, yarması geçti elinden,
Dost ile düşmanın hoşnuttu senden.
Ben razıydım Allah razıdır senden,
Mekânın cennettir, umarım anam.
Bir tarladan bir tarlaya koşardı,
Kış gelmeden nice turşu yapardı.
Hiç erinmez bize hingel yapardı,
Mekânın cennettir umarım anam
Büyükle büyüktü, küçükle küçük,
Ne de çok imiş omzundaki yük.
Sayende olmadı boynumuz bükük,
Mekânın cennettir, umarım anam.
Dedikodu bilmez, laf taşımazdı,
Yüze söyler, arkasından atmazdı.
Helal aşımıza haram katmazdı,
Özün ile sözün aynıydı anam.
Nurettin der; ana hakkı ödenmez,
Analar yaşarken kıymet bilinmez.
Gittiğin o yoldan geri dönülmez,
Gittiğin yer cennet olsun can anam.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
