DUANIN UMUDU
Ey aklımın yetmediği sırların sahibi…
Ey kudret, ey rahmet, ey hikmet…
Umudumu aldım, senin kapına bıraktım....
Yorgunum Allah’ım…
Kalbim ateşle sınanıyor.
Korkuyorum dertlerimden ama
Biliyorum, sen her derde devasın...
Bu tutsak can, bu garip gönül
Kapına geldi işte.
Ellerim bomboş belki,
Ama kalbim sana dolu…
Ne olur, geri çevirme beni...
Gönlüm feryat, gözlerim yaş,
İçimde dinmeyen bir yangın var.
Acizliğimi bilen kudretine
Diz çöktüm, teslim oldum...
Günahlarım için af diliyorum,
Varsa iyiliklerim, hepsini sana emanet ediyorum.
Duamı gurbet etme Allah’ım,
Ne ateşte bırak beni
Ne de yalnızlıkta…
Görmez mi sanırsın kör olan gözler?
Bu yerin, bu göğün, bu yıldızların
Bir hikmeti var.
Bir nefeslik ömrün içindeyiz
Ve o nefes bile sensiz bomboş...
İçimde bir ses yükseliyor,
Arşı titreten bir yakarış gibi…
“Geç olmadan dön” diyor,
Duayı avuçlarında sakla
Ve Hakk’a yönel...
Hakkı batıldan ayıran gökyüzü şahittir.
Ben de herkes gibi sana geldim.
Yüreğimle, korkularımla,
Umudumla…
Duamı kabul et Allah’ım…
***
