MAHKÛMDUM
Ben, seni sevsem neye yarar,
Sen, beni güneşinde yakarken
Elimi bile tutmazken
Tek başıma bırakıp giderken
Kalsam neye yarar.
Mahkûm bıraktın beni gözlerinde,
Hapsettin zifirinin kuytularında.
Sen,
beni ateşinde yakarken
Nasıl kül olmayayım?
Nasıl dağılmayayım yerlere?
Sensiz kaldım buralarda,
Kokuna benzeyen rüzgârlar
Değdi yüzüme.
Yeniden geldin aklıma,
Burnuma keskin bir
Koku mühürlendi,
Senin tenin gibi
Bitmeyen kavgaların
Özlemi gibi.
Yollarında seni gözlerken
Senin uğruna,
Bir çift göze bile bakamazken,
Sen bırakıp gittin ya beni.
Ne yapayım ben,
Bu şehirde sensiz?
Rüyamın en kusursuz kısmıydın,
Oysa ben, seni
Daha yakından görmek isterken
Sen yalnızca düşlerimde belirirdin.
Beni soğuk betonların
Arasında
Bırakan da sendin aslında.
Oysa ben,
Yollarında vurulmaya bile
Mahkûmdum.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
