YOLCULUK / NEVİN BAHTIŞEN
Hayatta bazen ilerlemek isteriz ama görünmeyen bağlar tutar bizi. Erteleriz, korkarız, alışkanlıklarımızdan kopamayız.
Oysa çoğu zaman bizi durduran dış şartlar değil, içimizde biriktirdiğimiz korkular, inanç kalıpları ve geçmişin izleridir. İnsan bazen kendi kendinin engeli olur.
Gerçek mücadele hayatla değil, kendi içimizledir. Ama aynı zamanda en büyük güç de içimizdedir: Ayağa kalkma, değişme ve yeniden başlama gücü. Bunun için önce zincirlerimizi fark etmemiz gerekir. Çünkü fark etmeden özgürleşemeyiz.
Asıl yolculuk dışarıya değil, içimizedir. Korkularımızı tanıdığımız, iç sesimizi duyduğumuz an değişim başlar. Bazen tek bir farkındalık, tek bir cesaret anı, hayatın yönünü değiştirmeye yeter.
Değerli Şairimiz Nevin Bahtışen'in YOLCULUK şiiri, kendi iç zincirlerinden kurtulma ve yeniden doğuş yolculuğunu anlatıyor.
YOLCULUK
Bir adım atamıyorum
Kurtulsam bağlarımdan
Bir adım atsam geçmişten geleceğe
Emek verip besliyorum
Bilinçaltımdaki putlarımı
Öyle meşgulüm, yarınlarımı göremiyorum
Atlas yorgan serilmiş bana
Bir taşa baş koyup yatıyorum
Etrafım sarılı kalabalık şeytan ordusuyla
Amentü yüreğimdeki
Bir yolculuk bir inanış
Ufuklarımdan rengârenk dökülür
Sözcük ordusu, bir uyanış teması
Prangalarımdan kurtuluyorum
Kör kuyularda gizli ağma ve sağırlar
Kelimeler kelimeler, hepsi atlı bir ordu
Dörtnala yarınların şafağına sürüyorum
Küllerinden doğan Anka misali
Dirilişi yüreğime işliyorum
ŞİİR TAHLİLİ:
İnsanın kendi iç dünyasında yaşadığı mücadeleyi ve dönüşüm sürecini anlatan oldukça güçlü bir şiir.
Şiirin ilk dizeleri:
"Bir adım atamıyorum…
Bir adım atsam geçmişten geleceğe…"
Burada zamanlar arasında sıkışmış bir insan görüyoruz.
Geçmişin yükleri, geleceğe doğru hareket etmeyi zorlaştırıyor. Aslında bu durum pek çoğumuzun hayatında yaşadığı psikolojik bir gerçekliktir.
Şiirde dikkat çeken en önemli kavramlardan biri
"bilinçaltı putları"
ifadesidir.
Bu çok güçlü bir metafor. Put, insanın sorgulamadan inandığı şeyleri temsil eder. Yani şair bize şunu söylüyor; insanlar çoğu zaman kendi zihninde oluşturduğu kalıpların esiri olur.
"Öyle meşgulüm yarınlarımı göremiyorum"
dizesi ise insanın en büyük sorunlarından birini anlatıyor. Zihinsel yoğunluk, kaygılar, düşünce karmaşası…Bunlar insanın geleceği görmesini engelleyebilir.
Şiirdeki "atlas yorgan" ve “taşa baş koymak" imgeleri ise bir tezat oluşturur; bir yanda konfor diğer bir yanda ise sert gerçeklik…Bu, insanın hayal ettiği yaşam ile yaşadığı gerçeklik arasındaki farkı gösterir.
"Kalabalık şeytan ordusu"
ifadesi de dış düşmanlardan çok içsel düşmanları temsil eder.
Korkula, şüpheler, olumsuz düşünceler…Bunlar insanın zihninde adeta bir ordu gibi çoğalabilir.
Şiirin dönüm noktalarından biri;
"Amentü yüreğimde"
ifadesidir. Amentü, inanç demektir. Burada şair, dönüşümün temelinde inancın olduğunu vurgular. Yani değişim yalnızca iradeyle değil, İnançla da mümkündür.
Şiirin ilerleyen bölümlerinde uyanış başlar.
"Prangalarımdan kurtuluyorum."
Bu, şiirin kırılma anıdır. Artık farkındalık oluşmuştur.
"Kelimeler hepsi atlı bir ordu"
metaforu ise düşüncelerin gücünü anlatır. İnsanın zihni değiştiğinde, hayatının yönü de değişir.
Son bölümde çok güçlü bir yeniden doğuş imgesi vardır:
"Küllerinden doğan Anka misali."
Anka kuşu, yok oluştan sonra yeniden var oluşu simgeler.
Şiirin ana mesajı da budur; İnsan, kendi küllerinden yeniden doğabilir. En tükendiği anda bile farkındalıklarıyla kendisine yeni bir yol çizebilir, yeni tercihler yapabilir.
Şiirin finalindeki;
"dirilişi yüreğime işliyorum"
dizesi ise dönüşümün artık kalıcı hâle geldiğini gösterir.
Bu sadece bir düşünce değil, bir yaşama biçimi olmuştur.
Şiir bize şunu anlatır:
İnsan bazen en büyük yolculuğu dışarıya değil, kendi içine yapar ve e o yolculuğun sonunda bambaşka bir insan olarak geri döner.
Nevin Bahtışen şairimizi kutluyor, başarılarının devamını diliyorum.
***
