ANNE
Ben büyüdüm mü anne
Yalnızlığıma dokunan her seste
Tek senin sevgine tutunuyorum
Geçmişim uzak gözümden
Doğduğum günden beri
Yokluğun koynunda sabahlıyorum anne
Sonumda sonsuzluğumda sensin
Ninniler dilimde kış hüznü
Kendimi bildim bileli
Ağlıyor içindeki çocuk
Hala süt kokuyor hayallerim
Seni çok özlüyorum anne
Uykusuz gecelerde yitirdim umutlarımı
Zamanın acımasız kollarında
Renklerim hep siyah beyaz
Melekler görünmez bilirim
Yıllardır sensizlikte
Hüzünlere bir çift göz oldum anne
Geçen günlerden kalan
Bir dipnotu yok duygularımın
Sensiz ellerim hep küskün yanıma düştü
Gittiğim her yerde eksikliğin var
Özlem hasret gözyaşı birbirine karıştı
Bakışsız kaldım anne
Ah yanık türkülerimin başkahramanı
Vardığım yerde yoksun gülmeleri unuttum
Hayatın her günü bir zincirin halkası
Yokluğunun gölgesinde öyle mağrur ki hüzün
Kahrın her yüzünü ezberliyorum
Yüz yaşında olsam bile
Yine sana muhtacım anne
Kokunu yarama sardım
İlkel acıların kolunda geçiyor zaman
Hayat bitmeyen bir şarkı
Aldanış girdabında
Dönüp duruyor gün içinde
Nereye giderim unutarak yaşamı anne
Rüyalarda bile yoksun
Her sitem bir dil yarası
Acının uzak kentidir bekleyiş
Yüreğim elimde dolaşıp duruyorum
Ne kadar büyüsem de hep senin bebeğindim
Kim çaldı çocukluğumu anne
