Bazı kelimeler söyleyenin dilinde önem kazanır.
Kardeş, arkadaş, can, dost, yoldaş,
yaren gibi…
Eğer birine bu kelimelerden birini kullanmışsam, geri almam ya da ötelemem mümkün değildir.
Çünkü o, önümde ya da ardımda değil, yanımdadır. Hiç bir süreç bunu değiştirmez.
Zaman içerisinde yanımda olanlardan herhangi biri uzaklaşsa bile yüreğimde verdiğim yerden kaybolmaz, yitip gitmez.
Böyle durumlarda sorguladığım tek kişi kendim olurum…
Salt o nedenledir ki kırılmam.
Anlamaya çalışırım. Anlayamadıysam da,
“bir bildiği vardır” derim.
Beklerim…
Bir yola inandığım için çıkarım. Yanımda olan yoldaşlarımın da bana değil, kendilerine inandıkları için kolumda, yüreğimde olduklarını düşünürüm.
Sevgi koşulsuzdur arkadaşlar.
Bilimsel değildir.
Okullarda öğretilmez.
Öylesinedir.
Borçsuz, alacaksız, ısmarlamasız.
Varsanız varım.
Yoksanız, bıraktığınızla yine varım…
Editör: Dilek Tuna Memişoğlu
