ZOR SEVDİCEĞİM
Söndürme, gel n'olur yanan ocağım,
Sensiz burada yaşam zor, sevdiceğim.
Sen gidersen söner, tüten ocağım,
Sensiz gör yüreğim kor sevdiceğim.
İsyanım, figanım yürekler dağlar.
Hazan olur inan, o güzel bağlar.
Gözyaşlarım durmaz, sel olur çağlar.
Böyle yaşam bana ar sevdiceğim.
Sebepsiz yâr benim yüreğim sıktın.
Ne oldu bir söyle, sen benden bıktın?
Sendeydi resimler ne zaman yaktın?
Yalan dünya bana dar sevdiceğim.
Bir paslı hançeri bağrıma vurdun.
Ne bir haber saldın ne hatrım sordun.
Hevesti sevdamız, hevesim kırdın.
Bende de bir yürek var sevdiceğim.
Yazılmış alnıma bir deli sürgün.
Bu talih bize de gülecek bir gün.
Sayende bu yürek sevdaya yorgun.
Yeter artık gönlüm gör sevdiceğim.
Boş imiş bu dünya, boş imiş meğer.
Her acı sözlerin gönlüme değer.
Ben seni sevmiştim, bilseydin eğer
Yüreğim sayende har sevdiceğim.
Ahmet'in hayali, rüyada kaldı.
Arayan sevdiğin, yanında buldu.
Açmadan goncası, dalında soldu.
Bir çorap başına ör sevdiceğim.
***
Editör: Bilgi Şakar
