YÜRÜDÜM GİTTİM UZAKLARA
Yollar uzadıkça uzuyordu, adressiz sokaklarda. Yürüdüm,
gittim uzaklara...
Sıcacık bir nefes aradım...
Yıkılmış bir şehrin içinde
Umutlar harabe.
Ağladı,
sonsuz kere
Susmayan kelimelerle!
Düşler ülkesinde,
sevdiklerini ararken.
Yıkılan yuvaların enkazlarında ağlayan sabilerle...
Yaban bir gülün donuşlarını izledim, dudaklarda.
Ayaklar adımlarını şaşırmıştı.
Sancıları tutmuştu mevsimlerin…
Günler bilmiyordu sabaha uyandığını.
Haftalar ismini unutmuştu.
Akşamlar sabaha, sabahlar akşama
karışmıştı.
Sordu!
Umutların yıkıldığı
Hayatların bittiği enkazlar şehrine…
Burası umutları yıkılan hangi şehir diye?
Biz de kaybolduk dediler.
Çığlıklar içinde..
Taş, demir ve yollar!
Bu ızdırap bize yeter
Bir de sen ağlama!!
