YÂR OLMAZ
Gafil gezme, dünya bir düş yoludur.
Ne var ise hepsi sana yâr olmaz.
Yel eser, devranın dönüş yoludur,
Taht kursan da gönle, yine yâr olmaz.
Köşkler yapsan altın ile gümüşten,
Mazlumun ahını duymaz gezersen
Kul hakkı yiyip haramı bilmezsen;
On hac ile gelsen dahi yâr olmaz.
Ağlar ana, ağlar bacı, yâr ağlar,
Giden, geri dönmez artık yâr ağlar.
Mezar başı otlar biter, kar bağlar,
Kırk sene beklesen bile yâr olmaz.
Secde secde çoğaltsan da ibadet,
Kalp kırarsan kalmaz sende keramet.
Niyet eğri ise olmaz selamet,
Bin tövbe de etsen inan yâr olmaz.
Gönül evi kibir ile dolarsa
Merhametsiz sözler dilden yağarsa
Bir kul gözü senden yana taşarsa;
Yüzyıl, uzun ömür sürsen yâr olmaz.
Şöhret dediğin bir kuru sedadır,
Alkış bir anlık, çok boş bir edadır.
Nefsin hoşnut olsa toy ne faydadır,
Yedi iklim diyar gezsen yâr olmaz.
Dünya bir gölgedir, uzar kısalır,
İçi buz bağlamış, dışı yaradır.
Aşk ile yanmayan felek karadır,
Bugün varsan yarın sana yâr olmaz.
Bir gün gelir, devran döner başına,
Toz toprak düşer, o beyaz saçına.
Kurt kuş konar, soğuk mezar taşına,
Güzel melek yüzün solsa yâr olmaz.
Kul Halilî der: aşk kara toprakta,
Yâr aranmaz altın, pul ile taçta.
Nasibin yazılmış, ezelde başta,
Kısmetinde Hak’tan öte yâr olmaz.
***
Editör Bilgi Şakar
