YOKSUN DİYE
Ben sana
Sevdamdan düşsem
Satır araları isyana durur
Bir seviyoruma kurban etmedik
Düşlerimizi hayallerimizi
Kimseye benzetmedik duygularımızı
İncitmeden düştük gurbette
Bir memleket sevdasına
Benzer sevdamız
İlmik ilmik işledik
Gönül bağında
Mezarlık işte oraya kadar bilirim
Ölümüneydi
Kılına zarar gelmesin diye
Vurduk tüm duyguları
Gömdük mezarlık dediğim yürek derinime
Bir seviyorum bile demeden
Ona ihanet saydım
Yıllarım ömrümden gitti
Ayrılık zamanı tren garında
Bıraktım aşk dediğim duygumu
Bir daha döner mi
Varır mı o gara
Ölümüne düşer mi gönül yüreğim
Bir daha o kadar içten
Bakışında unutur muyum isimleri
Bilmem
Belki bir gün
O tren garında gömdüğüm
Tüm duygularımı bulur yaşarım
Sen sevgilim
Vatanımdın bilmeden ayrılığa düştük
Kanlı gözyaşlarında süzüldük
Ayrılığın yoluna
Ne Fırat durdu Dicle'ye akmaya
Ne de ayaklarım taşıdı
Hantallaşmış bedenimi
Sensizliğin karanlığı düştü
Şehrimin üstüne ne ay doğdu geceme
Ne de güneş açtı buralara
Bir daha varır mı istasyona
Yüreğimin kara treni
Kim bilir belki mezar taşında yazılır kader
Geldi sen yoksun diye
***
Editör: Serpil Azapoğlu
