YENİDEN
Loş bir odaya sığan onca anılar,
Yeniden canlandı tarihin tozlu raflarında...
Titreyen vücudum hâlâ yaşıyor gibi,
İliklerime kadar üşüyorum...
Ey benim ruhumu darmadağın eden,
İnce sızım!
Yalnızlığın kor ateşiyle darlanan yüreğim!
Sanki hepiniz de mi sözleştiniz bu gece?
Bu kadar kalabalık niye?
Fazla gürültü etmeden,
Teker teker gelin üzerime...
Gecenin demi ve ful çeken yalnızlığım.
Gözünü seveyim Sezen bir de sen;
Dokunmayın bu gece mümkünse bana...
Azat ettim yüreğimden bütün,
Hüzün kovan kuşlarını...
Kapattım dış dünyaya kalbimin ışıklarını...
Belki okursun bir gün ah be vefasız!
Yüreğimin sitemkâr serzenişlerini...
Kırılgan bir kalbin son çırpınışlarını...
Vuslatı özlemenin can acıtışlarını...
Okursun seni her şeye rağmen çok seven;
İkamet bildiğin yüreğimdeki yerini.
Hâlâ vatanı bilen...
Bir kadının son çırpınışlarını...
Loş bir odaya sığan onca anılar...
Geceye düşen iki damla göz yaşı...
Yorgun bir kadın;
Yarım kalan bir şiir;
Mumun alevi;
Gece uzun;
Fonda Sezen;
Ruhumda sızı...
Belki başka baharlara kaldı...
Yeniden ayağa kalkışım...
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
