YAZMAK ÖZGÜRLÜKTÜR
"İnsan neden yazar?”
Bu, sadece bir soru değil, insana ait en derin varoluşsal arayışın ta kendisidir. Kimi ardında bir heykel bırakmak ister kimi dünyaya bir itiraz fısıldar.
Benim içinse yazmak; dışa dönük bir eylem değil, ruhumun kurtuluş manifestosudur. O; bir zorunluluktan öte, hayatın anlamı ve zihnin yorgunluğunu dindiren kişisel bir terapidir.
Hayatın akışı bazen bizi bilinmez bir girdabın içine çeker; duygular birer çığa, düşünceler ise çözülmez düğümlere dönüşür. İşte tam o anda, o karmaşanın “beni boğduğu” hissi yükselirken yazı benim teneffüs vaktim olur.
Kâğıt ve kalem, zihnimi esir alan karanlık odanın duvarında aniden açılan bir pencereyi simgeler. Dışarıda, gerçekliğin ağırlığından azade, salt benim kurguladığım, özgürlüğün nefes aldığı bir dünya vardır. Bu eylem, sadece bir dışavurum değil; kaotik olanı estetikle düzenleme, duygusal girdabı kelimelerle evcilleştirme çabasıdır.
Yazı, aynı zamanda en dürüst yüzleşme ve en şefkatli teselli ritüelidir. Herkesin derininde, hayatın keskin köşeleriyle incinmiş, sessizce ağlayan bir benlik saklıdır.
Çoğu zaman onu görmezden gelir, sesini sustururuz.
Fakat ben, yazarak o incinmiş benliğe, içimde ağlayan çocuğa uzanırım.
Kelimeler, o çocuğun başını okşadığım, gözyaşını sildiğim mendil olur.
Hayatın içinde en çaresiz, en kanadı kırık hissettiğim anlarda, yazı ona güvenli bir liman inşa eder.
O limanda kâğıt ve kalem, o çaresizliğe rağmen yükselmeyi sağlayan kanatlara dönüşür.
Artık ne etten ne kemiktendir kanatlarım; mürekkebin izinden süzülen bu kanatlar, beni korkularımdan ve prangalarımdan alıp özgürlüğü fısıldayan bir gökyüzüne taşır.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Gülçin Granit
