YAZANIN ADI YOK
Bir kitap yazamadım
Ve bu bana ne kış gibi geliyor ne de ızdırap
Dört bir yana hareket ederken insan
Belki bir pusulada aynı zamanda
Akşam gün gibi ağarmadı
Kar ve rüzgâr aynı anda
İçli içli şarkıyı söylerken
Evlerden sıcak sarı gülüşlü ışıklar görülüyordu
İçimdeki dertten habersiz
Düşlenişlerdeki aklım
Her bir yana koşan deli gibi
Tipi kesenle rüzgâr arasında kalan
Bencil kar taneleri, yeni yağıyormuşçasına
Etrafa bir kelebek sürüsü gibi dağılıp
Acının… Acı feryadın üzerine, küller misali dökülüyordu
Ama acıyı ne örte bilirdi ki
Binlerce yıldır sonsuzlukta yankılanırken
Dinmeyen ızdırabı
Her yer, boz bulanık
Gök mavi
taş mavi
Denizler, okyanuslar
Koyuluğa ulaşmamış ormanlar ırmaklar
Ve dereler hep yeşilken
Grilik tabloda hâkim
Soğuk buz kesip geçiyor
Etraf yeşilden beyaza boy gösteriyor
Ölüm davetiye uzatıyor
İçeride olan bitenden kimsenin haberi yok
Seslenişinde buhar çıkarken
İçerisinde ki ızdırap
Karlar üzerinde
Sonsuz sessizliğinde
İnsan dört yönde
Dört bir yanı işaret ederken
Buğday henüz filiz vermemişti
Şehrin kurak, bedavacı müzikleri sokaklarda duyuluyordu
Düşüncelerin yarı sarhoş olduğu zamanlardı
Bu anlar, yaşıyorduk yahu
Fakat nasıl yaşıyorduk yahu
Ne alaka yani
Izdırap kalabalıkta bir eğlence olurken
Sustum
***
Editör: Nevin Bahtışen
