YARIM
Acı çektikçe çürür mü insanın vicdanı?
Hayat hiç bu kadar içten kanar mı, acır mı?
Parmaklarımın arasından kayıp gittiğin gün;
Kopardın bir yanımı, kanattın yaralarımı.
Söyleyemediklerimi sustuğum dilime yükledim,
Yüzüme çarptı ikimizin eksik hikâyesi.
Isınmak umuduyla titreyen bir çocuk gibiydim;
Yüreğinle baksaydın, görürdün ardındaki beni.
Oysa sahne belli, oyuncular da belliydi.
Uzak olan özlenir, kirpiğimden düştü düşecek.
Benim gurbetim, senin olmadığın her yerdir.
Ömrüm bir avuç, bugün mü, yarın mı tükenecek.
Ocağımda kurak bir kış, sessiz ve yağmursuz,
Anılarda gezinir ecelin ayak sesleri.
Çivisi çıkmış bu âlemde her şey yarım kalır,
İçimdeki senle vedalaştığım günden beri.
Kırık bir aynada silüetin kalmış sadece,
Kırıldıkça eksildim, kanıma sen dolarken.
Aynı özlemde yandık, aynı kederde kaldık,
Ne kadar uzağa yürürsen yürü benden.
Giden sendin, kalan da.
Hep yarım bir bizdik.
Ben seni affetmedim değil edemedim.
Gecenin ortasında ses verdin, dönmedin hiç.
Tamamlanmak istemedin, ben neyleyim?
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Gülçin Granit
