YANGIN YERİ
Gecenin karanlık çatısı,
Sağır duvarlarından silkinip kalktı.
Dünün yorgunluğu belli belirsiz bedeninde,
Yastığa koyduğundan başını daha rahattı.
Elini yüzünü yıkadı,
Uykusunu akıp giden suya bıraktı.
Akıp giden bu su tükenip gidiyordu her geçen günde.
Önce şehrin artezyenleri kurudu bir bir,
Sonra kıyı köşedeki yüz yıllık pınarlar.
Bilahare dağdan yuvarlanıp gelen dereler,
Mahalle arası arıklar.
Şimdilerde göllere geldi sıra,
Barajlar daha alçaldı.
Elini yüzünü kuruladı,
Bir kahve koydu kendine,
Balkonuna attı kendini.
Şöyle etrafına baktı,
Puslu bir hava, arada bir gelen serin esinti,
Birkaç saksağan cıyaklaması,
Kumru serenatı,
Serçelerin cıvıltısı.
Uzaklarında sokakların, dağlar vardı.
Dağların kalmadı eski şenliği,
Yaban hayatı,
Kalabalığı.
Gazetedeki fotoğraf takıldı kaldı gözlerine,
Yanmış hayvanların cesetlerini topluyordu insanlar.
Bir kısmı soğutma için hortum tutuyordu.
Resim yanmış bedenlerin eti kokuyordu.
Çatal boynuzlu geyik,
Kurt, tilki, sansar, domuz, tavşan,
Kabuğu içinde kömür olmuş kaplumbağa.
Bu resmin karşısına bir sandalye koyup
Ateşe sebep olanı,
Ateşi durduramayanı yan yana oturtup
Kalan ömürlerince bakmaya mahkum edeceksin.
Fincanına uzandı, bir yudum aldı,
Eski tadı, keyfini bulamadı.
Sokakların uzanmasını kesmeli diye düşündü; dağlara.
Hiçbir yol ulaşmasın diye geçirdi; dağlara.
Hiçbir geçit açık olmasın; insana,
İnsan sokağında, betonuyla, katlı apartmanlarıyla,
Ağaçsız kaldırımlarıyla başbaşa kalsın.
Bugün bahçesindeki ağaçlarına göz atmak geçmedi içinden.
Ülkesi yangın yeri, dağları kerbelasını yaşıyor.
Bulutsuzluk kaplı dört yaka,
Ortalık cehennemsi sıcak,
Daha da artacak.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editör: Bilgi Şakar
