YANARDAĞ
Atlılar geçiyor beynimin patikasından gümbür gümbür...
Yüzümde sakin bir ova, yürekte deli bir volkan...
Ektim, biçtim, her şey tarumar,
Dilimde buharlaşmış bir ses,
İçimde boğuk bir nefes..!
Kuş gibi kanatlanıp uçarken ömür,
Bu ne gürültü, bu ne tenhalık..?
Beynimin duvarlarında asılı duran resimler,
Eriyip hücrelerime karışıyor ılık ılık...
Kalabalık ortasında siyah bir pelerin gibi,
Omuzlarımda uçuşuyor bu tarifsiz yalnızlık...
Ahh, sinsi bir cellat gibi
Anlatılamayan sisli yaşanmışlık..!
Dilimdeki kilidi kıracak kasırga kopmadı daha...
Daha tükenmedi gözlerimin pınarları...
Cinnet anlarının en haşmetlisi,
Duvarlarımın ardında saklanıyor gün ışığı görmeden...
Belki de bu yüzden, duvarlarım yanımda geziyorum...
Yüzümde sakin bir ova,
Yüreğimde deli bir yanardağ taşıyorum...
