VAZGEÇİŞ
Her gün bir yerini çiziyorsun kalbimin
Çize çize vuruyorsun neşteri
Belli etmesem de nasıl da acıyor
Geri dönülmez, telafi edilmez gayri.
Kanlı meydan muharebeleri gösterdi
Mutluluğun kalıcı bir şey olmadığını
Bunu sen de göreceksin
Arada sırada ortaya çıkan yanını.
Bu uzun hikâyeden vazgeçtiğin gün
Seni arayacağım kaybettiğim yerde
Derken bir gün ölüp gideceğim
Vazgeçmek ölmektir belki de.
Çoktan öldürdün beni, çoktan
Bütün muhitlerde bir bir yok olmuşum
Bahsettiğim şey bir ömrün ederi
Tabancanı alıp öldürmeni kastetmiyorum.
Şimdi nerede iki insan görsem el ele
Pılını pırtını toplayıp gittiğin o yerde
Bir başkasının dünyasına girip
Hani filmlerde romanlardaki gibi sayende.
Bir körün tek gözüne kavuşması gibi
Sevinirim o karedeki bütün resimlerde
Manaya ulaşmak için
Geriye kalan hatıralar hala durur en derinimde.
Mesele şu ki senden boğuluyorum
Ve bunu gün gün her gün yaşıyorum
Ömür boyu hapis cezası almışım gibime geliyor
Yine yaşamak gerekecek
Yarını ertelemek mümkün olmuyor.
Bunu sen nereden bileceksin
Benim yaptığım bu şey düpedüz bir vazgeçiş
Belki de yanılıyorum bilemiyorum adını sen koy
Kendi dışımdaki her şey ruhumu azmettirmiş.
