VAZGEÇEMEZSİN
her şeyden evvel,
nasıl sevilirse memleket,
öyle seviyorum aziz yurdumu,
mukaddes yoluna baş koyduğum.
yürürdüm güneşli yollarında,
çıkararak tadını hürriyetin,
bilirdim ekmeğin ve suyun kıymetini.
dostlarımız vardı, güzel yürekli,
vatan sevdalısı, namuslu, cesaretli,
korkusuz ve kahraman;
gözlerini budaktan sakınmayan.
dağlarımız vardı, yalçın kayalıklarıyla ünlü,
üç mevsim karlı.
yol bulup geçemezsin,
yırtıcı kuşların eviydi,
ürkek ceylanlar gezinirdi düzlerinde.
aşağıda derin göller pırıl pırıl,
serin bir sessizliğe akardı, dağ pınarları.
eğilip suyuna içmeden geçemezsin.
köylerimiz vardı sayısız,
suları bol, ağaçları meyve yüklü,
hazin akardı dereleri.
kurt, kuş içerdi suyundan.
ırmaklarımız vardı kıvrıla kıvrıla giden;
yâr bildiği denizlere,
çevresinde yeşile boyanmış telli kavaklar,
üstünde renk renk kuşlar,
sevda türküleri söylerdi.
alın terini akıtırdı toprağa çiftçiler,
yazın bire yüz verirdi başak,
yüzü gülerdi insanımızın.
velhasıl yârenler,
toprak deyip geçemezsin.
şehitlerin kanı var.
o senin yurdundur, vazgeçemezsin.
nasıl sevilirse memleket,
öyle seviyorum mukaddes yurdumu,
canımdan aziz biliyorum.
ver hükmünü Yaradan!
yağdır yağmurunu,
bereket gelsin Anadolu'ma.
bizim de doysun karnımız,
çaresiz kalmasın insanımız.
toprak deyip vazgeçemezsin.
***
Editör: Seher Uslu
