VAZGEÇEMEDİM
Özlem nasıl anlatılır bir bilsem.
Bazen öyle bir bağırıyor ki içimdeki sen,
Dar geliyor koca dünya.
Olduğun yere sığmıyorsun.
Nefessiz kalıyormuş insan özlem böyle miydi?
yüreğin çığlığını sessizce susturmak mı,
yoksa sayfalar dolusu özlem biriktirip sen diye yazmak mı,
ya da her yerde onu arayıp onu görmek mi?
“Nasılsın?” diye sorarsan merak edersen,
umrundaysam eğer,
biraz solgun, biraz durgun, biraz yorgun,
yıpranmış duygular, yitirilmiş umutlar.
Hiç olmak yakıyor,
Ayrılık acısı işte acıyor acıtıyor.
Sen farklıydın işte...
Gözlerine baktıkça kendimi görüyordum,
her sözde, şiirde seni yazıyorum,
her nefes alışımda seni soluyorum,
gizleyemedim içinde ki seni.
Aklıma her düştüğünde sen döküldü mürekkebe.
Daha ben bile anlayamazken kendimi,
her şeyde sen oluverdi.
farklıydın işte bu yürekte,
Düşüverdi gönlüm gönlüne.
Ne bu susmalara kızgınım ne de kırgınım,
sadece vazgeçmeyen yüreğime kızgınım.
Seven kalbime olmayan bir sevdaya da dargınım,
Sessizliğine kırgınım.
Gönlümün, gönlünde olmasına kızgınım.
Hiç olduğuma, bir gönüle giremediğime üzgünüm.
Ben sensizliğe değil de
Yalnızlığa sürgünüm.
Mevsimler geçti, çiçekler açtı,
rüzgârlar esti,
karlar yağdı,
yaz kavurdu yaktı.
aylar yıllar geçti,
çokca yağmur yağdı,
Her şey geçti,
sen geçmedin.
ömür geçti,
kendimden geçtim,
Bir sen geçmedin.
Herkes, her şey çıktı aklımdan,
bir sen çıkmadın yüreğimden.
bir sen gitmedin,
bir tek sen bitmedin.
içimde bir sen güzeldin,
bir seni sevmekten usanmadım, vazgeçemedim.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz
Editö: Suna Türkmen Güngör
