UYU SEVDİĞİM SEVDİĞİM UYU
Yolum düştü bu sabah gittiğimiz o dağa
Adım adım dolaştım seni andım gün boyu
Şaşkın şaşkın bakındım etrafta sola sağa
Sanki devre dışıydı bedenimde beş duyu
Kulağımda çınladı söylediğim sözlerim
Baktığını görmedi kör olmuştu gözlerim
Yeniden alazlandı bu gün eski közlerim
Söndürmedi korumu akan pınarın suyu
Leyla oldum o anda kızgın çölde dolaştım
Perişan oldum inan görsen nasıl salaştım
Kızdım kendi kendime nefsim ile dalaştım
Kimden almıştım bilmem katlanılmaz bu huyu
Yürüdüm yol boyunca kaya başında durdum
Şahidimiz çınara sessizce seni sordum
Cevap vermedi bana elimi döşe vurdum
Hangi derdime derman gölgesi olsa koyu
O gün burda düşmüştü aşk ateşin özüme
Çakırkeyif olmuştum dünya boştu gözüme
Utanarak koymuştun yâr başını dizime
Biz mesut olacaktık birlikte ömür boyu
İçtiğim bade değil yıllanmış bir şarapmış
Tuttuğum elin değil ne yazık ki serapmış
Sevda çekenin hali mahşere dek harapmış
İçine çekti beni dehliz denilen kuyu
Yeşermedi ömrümde aşkın o masum gülü
Balçıklara bulandı içimde sevda gölü
Gönlüm bir makber artık sense içinde ölü
Sur üflenene kadar uyu sevdiğim uyu
***
Editör: Nevin Bahtışen
