UYU BEBEK
Şimdi uyu bebek, uyu.
Kapat çocuk gözlerini usulca.
Bugün dünya
Senin çocuk yüreğin kadar temiz
Öpülesi gözlerin kadar ak mı sanırsın?
Sen baharları, sımsıcak düşleri
Yalnızca kitaplardan, masallardan mı tanırsın?
Sen kapa gözlerini Gül bebek...
Ve uç, seni incitmeyecekleri bir dünyaya.
İster bir kuş ol, ya da rengarenk bir kelebek
Dal hemen sımsıcacık bir rüyaya.
Nasılsa sevgisiz, o çorak yürekler
Acıdan da hüzünden de payına düşenleri
Sen daha büyümeden
Küçücük ellerine verecekler!..
Camların buğusuna yazdığın, o düşleri
Daha sabahında silecekler!..
Dolmamış hâlâ
Seni bekliyor, hâlâ boş...
Açlığın, sefaletin, yokluğun kara listesi
Ve hep hüzzam makamında çalıyor çocuk.
Acının hükümdarlarının hiç susmayan bestesi…
Dedim ya, seni bekliyor!
Yollarını gözlüyor, hâlâ boş.
Ve onlar, sana hala hep aynı masalı anlatıyor çocuk...
Söyledikleri hiçbir şey, aydınlatmıyor karanı.
Sarmıyor hiçbir yaranı.
Çizdikleri güneş, hiç ısıtmıyor ellerini.
Senin umutların, düşlerin; hâlâ gecede, hâlâ loş...
Onun için derim ki sana!
Sırtında olsa da ağır yükün
Siz, o sevdalı feryatlarınızı
Bıkmadan, usanmadan kapkara gecelerinize dikin!..
Rüyalarınızdaki o masmavi göklere
Yıldızlarca umutlar, düşler çizin!..
Burada onları nasılsa silecekler...
Şimdi uyu bebek, uyu...
O tatlı uykunu nasılsa bölecekler!..
Size vurgun olmak, sizi sevmek ne hoş.
Onun için derim sana, kurban olduğum
Yolun uzun, yolun çetin
Bakma ardına sakın!
Ne olur koş...
Ne olur koş!..
