TANIMADIĞIN BİRİ
Yıldızları döksem gökyüzünden ayaklarının altına,
Güneşin nurunu çalıp koşup gelsem kollarına,
Biliyorum, kalbinde bana hiç yer olmadığını.
Gözlerinin kahvesinde demlensem ve bir şiire dönse ruhum,
Saçlarının gecesinde kovalasam aşkı,
Beni asla duyamaz ve hissedemezsin.
Baktığında kül olacak ömrün sahibi dolaşır kıyılarında.
Bu kalabalık bozkırın hükümdarı sensin.
Çok güzel gülüyorsun fotoğraflarında bana,
Karşına çıksam, hançerinle beni ikiye bölersin.
Ben adını duyduğumda aldığım nefesi tanıyorum.
Sesindeki sevgiye tutunup tanımadığın seni seviyorum.
Sen, aynada görüyorsun seni her an,
Ben hiç göremediğim yüzünde gün ışığı kovalıyorum.
Çünkü senin yüzün, gecelerime doğan mahdı.
Güneş seni kaçıran habersiz bir düşmandı.
Nefretimi asıp utanıyorum sana bakmaya,
Bir gamzelik yaşam var ellerinin arasında.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
