SUSKULARA KURDUM DÜŞLERİMİ
"Sen" hitabıyla başladığım onca imgeli şiirlerim yüreğimin ince yerinde duruyor. O ince yerin adresini bilmem sen bilir misin?
Sessizliğimde/ sensizliğimde onca söz biriktirdim, belki bir gün anlatırım sana diye…
Aklımda sen, fikrimde sen, sensiz nasıl yaşanır bu alemde?
Ah bir bilebilsem!
Yürekte bir kor ateş, sönmek nedir bilmeyen...
Güneş çekildi dünyamdan gayri yavaş yavaş!
Yağmur damlaları düştü, avuçlarıma…
Renkler kuşak çekti gökyüzüne, ‘ebem’ markalı…
Bıraktım kendimi, fırtınanın tam da ortasına…
Sen yağıyor yağmur şimdi; sağanak sağanak yüreğime...
Sustum! Suskulara kurdum düşlerimi!
"Sen; kaburgamın altın parçası!”
Gücenik hayallerimin çıkmaz sokağı, sen!
“Dipsiz vadilerin çağlayanına düştü düşlerim” desem, duyar mısın ki beni bu vakit!
Çekildim dünyamın kıvrımlarına salyangoz misali… Rüzgârın esintisine bıraktım kendimi, ruhumdaki duyguları sana getirsin diye hediye…
Yine deli bir sensizliğin hüznündeyim, gör işte! Karşı kaldırımdaki ninenin sesi kulaklarımda: "heeeey, noldu sana yine böyle, deli kadın?"
Yine dilimde suskunluk ve yine hasret türküleri düştü dünyama:
“Gözlerimde kanlı yaşlar,
Hasretin bağrımda kışlar,
Başa geldi olmaz işler,
Binbir dertle doldu gönlüm…"
Editör: Deniz İmre
