SUSAK ZAMAN
Düşünmek, bazen
Aynayı kalbine dayamaktır,
Bakar geçmiş yüzüne;
Sen, susarsın...
Cebimde eski günler,
Kırık saatler.
Durur yelkovanı içinde,
Boşalır zembereği;
Sen, savrulursun...
Can kırıklarıdır keşkeler,
Batar kalbe,
Çakılır hafızaya.
Sönmeyen korlar yürekte,
Isıtmaz zindanını,
Sen, kavrulursun...
Kaybettiklerin yakınındayken
Durur şimdi en uzağında.
Unutursun bakmayı yakına,
Ufuklara dalar ağlarsın.
Elinde kalan,
Bir avuç boş zaman.
Sen, zamansızsın...
Günü, yaşarken tanımadan,
Kaybedince adı konur.
Her hatada bir halka
Bir halka daha
Boynunda ağır zincir olur;
Sen, ezilirsin...
Güzellik,
Kaybedince güzelleşir.
Acı,
Hatırladıkça büyür.
Şiirler kanrevan,
Mühürlenir sayfaların,
Gözyaşı olmuştur artık adın.
Haykıran acılar,
Düşünce gönlüne;
Sen, kanarsın...
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
