SULTANIM
Ne kuş uçar gecemde, ne de kervanlar geçer,
Zifiri karanlıklar boğar beni sultanım.
Celladın kör bıçağı dal budak beni biçer,
Kemende göz kırparım, sehpadayım sultanım.
Hazan yurdu iklimde yolunda yol yürüdüm,
Her adıma bir hasret, bin de isyan bürüdüm.
Firari sevdalarda, kanlı canlı çürüdüm,
Filiz açan bağlarda bağbanım ol sultanım.
Ateşlerde titreyen canhıraş mum gibiyim,
Zemheri gecelerde şafağın özlemiyim.
Vuslata odaklanmış, ben divane biriyim,
Nur hüzmesi çehrene müptelayım sultanım.
Zemheri olan kışlar ben içimde yaşadım,
Baharları görmeden kar borana başladım.
Herkes zılgıt çekerken ben başımı taşladım.
Gül destesi yüzüne asudeyim sultanım.
Kül olmuş yüreğimden isli dumanlar tüter,
Ahu zarda nevbahar, gül değil diken biter.
Neşter vurun yarama halim ölümden beter,
Aşk destesi sesine divaneyim sultanım.
Diyorlar ki geceler bir satır iki hece,
Halbuki dipsiz kuyu, bitimsiz bir işkence.
Hatıralar canlanır gözümde ince ince,
Baykuş tüner camıma viraneyim sultanım.
Seyri temaşa ettim semanın ahengini,
Yıldızlarda bulmadım senin hiçbir dengini.
Ne süreyya şulesi ne de hilal rengini,
Yolunu gözlerimle suladım ey sultanım.
Telef olmuş hayaller biguman kalmışım ben.
Giryan olmuş dideler, köz duman yanmışım ben,
Sen kokar tüm beldeler ah eman kalmışım ben,
Sahrana güller ektim, Turabi'yim sultanım.
