SİYAH ve BEYAZ
Geceye düşen izimi görmeni istesem...
Meşalesiz ay uykuda iken yıldızlar sarhoş, akrabalarıyla sızmış saatte, sokaktan seslenen sesimi duyan var mı diye duyar sessiz dilim; seslensen..!
Rüzgarı önüne katıp koşarcasına varsan camın önünde bekleyen eksi on derece soğuğun ve kırmızıya boyadığı gözlerin kenarlarında, kristale dönen damlacıklara nefesini versen...
Ölüm uykusunun siyaha boyadığı çerçevenin içinden geçen ve beyaza kavuşmayı bekleyen nergis çiçeği...
Ruhun özünde kokan sen değil misin?..
Sessizliğin hasretini mi seversin ki, daha satır aralarına geçemeyen sevdanın uçurumunda mı konaklarsın?..
Kendi ateşinde yanarak sabra eren misin?..
Sen susarken göç eder turnalar asılı yürekten artık, biliyor musun?
