ŞİİR GİBİ YAŞAMAK
Bir aşk yazalım kırmızı harflerle,
Kelimeler dudaklarımızda bir iz gibi
Biraz eksik, biraz fazlaca delice
Ve en çok da sen gibi
Cemal Süreya gibi.
Memleket hasretini yüklenip omzumuza,
Bir çınar dikelim güneşli bir sabaha;
Özgürlük, umut, sevda diyerek
Maviye yürüyelim,
Nazım Hikmet gibi.
Denizi seyredelim çıplak ayaklarla,
Bir martının kanadına düşsün şiirimiz.
Ne rakı ne balık, sadece hayat...
Anlamayalım ama yaşayalım,
Orhan Veli gibi.
Bir dağ başında, rüzgâra karşı,
Gözlerin uzaklarda bir yoldaş arar.
Hasretin yükü ağır gelir bazen
Ama sevdaya yenilmez,
Sabahattin Ali gibi.
Kaç şehir geçti üzerimizden,
Kaç sokak ezberledi adımızı.
Bir kadın, bir adam ve bir hüzün,
Geceye yazılmış bir roman,
Attila İlhan gibi.
Bir cümleyle anlatır mıyım seni?
Yarım bıraktığın her şey tamam olur mu?
Gözlerin bir nokta, ben üç nokta,
Kelimelerden bir sığınak gibi Özdemir Asaf gibi.
Hayat dediğin iki nefes arası bir kahkaha,
Koy sofraya hasreti de ekmek gibi bölüşelim.
Ömrümüzün hesabını kim tutacak be gülüm?
Sevdik mi tam severiz,
Can Yücel gibi.
Dağların yoldaşıyım, bozkırın çığlığı,
Hasretin haritası çizili yüreğimde.
Adını düştüm yolların tozuna,
Bir mahpushane türküsü gibi
Ahmet Arif gibi.
Editör: Suna Türkmen Güngör
