SEYDUNA
“Eşkıya yüreğime çığ düştü
Üşüyorum ha...
Aç ellerini!..”
Şu Seyduna ruhumu, gel de türkülere sal.
Sana bu tutsaklığı, orada bitsin diyorum.
Deme ona ne olur; “gitme gel, yanımda kal.”
O ufka düşen güneş, orada batsın diyorum,
Şu Seyduna ruhumu, gel de türkülere sal.
Bendeki bu sessizlik, çılgınlığın eseri,
Göğsünden şiirimin, hüznü alır boşarım.
Bilsem ki el âlem, dese bana serseri;
Gönlümün sükûnunda, meddücezir yaşarım,
Bendeki bu sessizlik, çılgınlığın eseri.
Şahrud’lu sonyazlarım bende idam sehpası
Tam da ense kökümde, şahın şark çıbanıyım.
Şu gariban gönlümün, hani nerede paspası?
Ben ellere âşina, kendimin yabanıyım,
Şahrud’lu sonyazlarım bende idam sehpası.
Editör: Suna Türkmen Güngör
