SENSİZLİK ÇALIYOR KAPILARIMI
Kaç sabah kaç akşam geçecek böyle?
Sensizlik çalıyor kapılarımı.
Kaç nergis, kaç gonca açacak böyle?
Sensizlik çalıyor kapılarımı.
Uykularım yarım, yarım düşlerim,
Deryaya benzedi akan yaşlarım.
Zehir oldu sanki ekmek aşlarım,
Sensizlik çalıyor kapılarımı.
Sesini getirmez dağlardan yeller,
Boşuna tükendi bu zalim yıllar.
Dikene dolaştı gezdiğin yollar,
Sensizlik çalıyor kapılarımı.
Kıskandım sen diye gökteki ayı,
Resminle süsledim her bir odayı.
Üstüme almadım senli vedayı,
Sensizlik çalıyor kapılarımı.
Rabatlı özlemin yok mu açarı,
Yakar bedenimi girer içeri.
Sana saklamışken en güzel yeri,
Sensizlik çalıyor kapılarım.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
