SENİ DÜŞÜNÜYORUM ÇOCUKLUĞUM
Ateşine düştü yüreğim!..
Sus diyorum kulak çınlamalarına;
Gönlüm, ağır harpten çıkmış, kurşun delikleri,
Bedenim inat etti ayağa kalkmaya,
Bacaklarım ise asi yola...
Bedenime umut yok belli ki
Hayal kurmak ne güzel!..
Ah ah!
Usulca uzanır, başımı yaslar,
İçine yatarım anıların.
O anlarda;
Celladım gibidir sessizlik.
Çocukluğumu hayal ederim yalnızlık yenilir.
İçimin sokaklarına iner hatıralar,
Gözlerimde yaralı buğular;
Bulutlardan düşmüş gibi
Kaldırımları ıslatır,
Karanlık zamanları hırpalar.
Yüreğim çocuk olmanın heybeti ile coşarken;
Rüya ölmeden, geceden sabaha kavuşmalıyım.
Gün ağarmadan, çirkinlikten güzelliğe ulaşmalıyım.
Seni hayal ederim,
Ses ver, dal sessizliğin içine.
Göz pınarlarım;
Dağ köyünde ayazma akıntısı,
Yol kenarında susuz papatya,
Tarla içinde yeşermeyi bekleyen fidandır.
Soluk soluğa koşarken kırlarda
Hayali küçüğün göğsünden yukarıya hergele bir sancı.
Öpmek istiyorum ak akça ciğerinden,
Paslanmış çivinin ayağıma batan acısı ile!..
Yüzün tan ışığı berraklığında parlak, gönlüme ferahlık verdiği dakikalar
Ben kendime nefret miyim?
Kalbimi parçalıyorum, yırtık pırtık elbise giyinip kuşanmış...
İçim dışım; gıcır kalpli çocuğu arıyor!
Geceden güne erdim velhasıl
Güneş yanığı gövdemin halsizliğinde,
Kurumuş ağaç, yapraksız asma gölgesinde.
Seni düşünüyorum;
Budanmış incirin, kırık dallarında,
Seni düşünüyorum; çocukluğum.
Editör: Suna Türkmen Güngör
