SANATIN AYNASINDA KENDİMİZİ GÖRMEK
“Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından biri kopmuş demektir.”
Canım Ata’m…
Seni büyük bir özlemle, minnetle, saygıyla anacağımız gün yaklaşırken bu sözün kulaklarımda çınlıyor.
Son yıllarda bu cümleyi sadece anlamakla kalmıyor, dolu dolu yaşıyor, iliklerime kadar hissediyorum.
Sanatın her türlüsü ile uğraşmak insanı gerçek anlamda besliyor; her eser bir yeniden doğuş, yeni bir anlam, yeni bir kalp çarpıntısı oluyor. Sadece üretmek değil, üretilene saygı duymak, onu anlamaya çalışmak…
İçimizde yarattığı duyguları takip ederek kendi yolumuzu bulmak…
Hatta bazen o yolu değiştirmek…
Kendi eseriniz ya da diğer bir sanatçının eseri içinde defalarca kaybolduğunuzda her defasında farklı anlamların ortaya çıktığını görmek…
Bu bağlamda yine içinde kaybolduğum bir eseri paylaşmak istiyorum sizlerle.
Ve bunu bir gün önce Truva Edebiyat Dergisi bünyesinde gerçekleştirdiğimiz psikodrama çalışmasının teması ile yorumlamak istiyorum.
Olaylara, durumlara bakış açınızı değiştirdiğinizde içine düştüğünüz zengin üretim gücü sizi şaşırtabilir.
Doğal olarak hayata -alışkanlığımız da bu olduğu için- kendi noktamızdan, kendi deneyimlerimizi referans alarak bakıyoruz. Ama ya diğer kişilerin bakış açısı? Onların iç dünyası, gözleri, hisleri, yaşadıkları?
Bir nesneye tek bir noktadan baktığımızda algıladığımız dünya ile, o nesnenin çevresindeki objeler ile ilişkisine dikkat ettiğimizde, mesafeyi arttırdığımızda ya da farklı açılardan baktığımızda fark ettiğimiz, ya da fark edemediğimiz şeyler arasında insana zihin tutulması yaşatacak cinsten algılama farklılıkları olabiliyor.
Burada sanatçının eserinin farklı açılardan çektiğim fotoğraflarını paylaşıp kendi hissettiklerimi kendime saklayıp, zihinlerinizi etkilememek için, sizi duygularınız ile baş başa bırakmak istiyorum. Tabii ki sanatçının bu eserindeki yorumu eklemem gerekiyor.
Sanatçı Canan Tolon, Fransızca da “atlıkarınca’”anlamına gelen “Manège” adlı çalışmasında birbirine yakın aynaların ortaya çıkardığı mekânsal ilüzyonu merkezine alıyor. Art arda çoğalan salıncak imgesinin yarattığı algı ile hayali bir eğlence ortamı kurguluyor.
Amatör bir fotoğrafçı olduğum için eser dışında etraftaki tüm ayrıntılar da görünüyor, ki bence bu tesadüfler eseri farklı açılardan algılamamıza yardımcı olacaktır.
(Eserde kullanılan materyaller; ayna, ip, halı, zincir, led ışık. İstanbul Modern Sanatlar Müzesi)
***
Editör: Deniz İmre
