ŞAİR VE ŞİİR
Hilmi Yavuz’a
göçmüş bir yaz sakinliği peşinde
yalnızlığa kapanmış şair öyküsü
şiirlerle hemhâl kötülüğü kovar
iç içe açar bu boz bulanık mevsimde
yaprakları mısra rengidir şairin
dert olmaya başlayınca doğan gün
kapanır kadim gül ve şiirin arası
biri göğsünde biri kalbinde kalır
gül ölünce kefen olur bülbüle
yavuz şairlerin rüyası gül ve şiir
şiirlerin resmiyle çağır gelir o
şimdi Çiçekli Dağ Sokağı’nda sakin o
***













































