ÖZLÜYORUM
Bu şehirde senden başka gidecek yerim yok.
Senden başka sevecek yarim yok.
Fırtınalı bir havada okyanusun ortasında ,
Alabora olmuş balıkçı kayığı misali savrulup gidiyorum,
Kendi gönlümün fırtınasında...
Hangi liman kabul eder ,
Yalnızlar rıhtımına demir atmış, korsan sevda adamını...
Hangi gönül kahvesinde bir bardak sıcak çay verirler bana...
Utanırım,
Sensiz, çıplak sayılırım...
İnsan içine çıkamam.
Adın ne diye sorsalar, adını söylerim ben....
Nereye gitsem, seni sorarlar bana.
Ben seni anlatmayı kaldıramam.
Ben senin resmine bile bakmaya kıyamam.
Bakmaya kıyamadığım cennet gözlerinde cehennemi yaşattın araftaki yüreğime...
Baktıkça yandım.
Yandıkça yüreğime acımadım.
Kaçmadım sevdandan,
Seni bir kerecik görme umuduyla yüreğimi dar ağacına astım.
Sensiz yaşamaya alışır sandım.
Alışmadı ,
Olmadı,
Takadım kalmadı.
Yazdıklarımı yaşayacak kadar mecalim yok şimdi,
Unuttum diye yazıyorum, Özledim diye okuyorum.
Öyle çaresizim ki Yokluğunda kendime bile yalan söylüyorum.
Özlemiyorum diyorum ,
Sonra seni ,özlemin deryasında damla damla özlüyorum.
Kendime söylemeye korktuğum özlemini,
Sessizce gökyüzüne söylüyorum.
Uçsuz bucaksız yeşilliklere söylüyorum.
Sapsarı yapraklara ,
Soğuk beyazlara söylüyorum.
Bir türlü, kendime söyleyemiyorum.
Ama şimdi şiirler ile söylüyorum.
Özlüyorum lan özlüyorum!
Ben seni her gün daha da fazla özlüyorum.
