ÖZLEM DUYDUĞUM
Gökyüzünden alıversem yıldızları,
Herkes için bir çember kursam
Karanlıkta kalan sokaklara,
Birlikte düşse ışıkları.
Asılmasa yüzler,
Gözler alışsa gülmeye yeniden.
Anneler kucak açsa
Savaşlardan artan çocuklara.
Ellerde demet demet çiçekler olsa
Silahların yerine umut taşınsa
Gençliğe korku değil,
Gelecek sunulsa.
Kahkahalar yükselse meydanlardan,
Şarkılar barışa nispet.
Pas tutmuş kalpler sökülüp
Yerine insanlık yerleştirilse.
Her hayat biraz değer kazansa
Bir lokma ekmek, bir söz adalet olsa.
Cennetten bir köşe değil belki
Ama yaşanır bir dünya kurulsa.
İşte o zaman
Ölüme değil,
Yaşama meydan okunsa.
***
Editör: Nurdan Günay
