ÖMÜR DEDİĞİN
Soldu kırmızı gül
Soldu vazoda kırmızı güller
Uçup giden hayaller gibi
Solgun ve kırılgan yapraklarıyla
Kala kaldı boynu bükük masada
Hiç açmamış gibi gonca olmamış hiç
Hiç sevmemiş sevilmemiş kul misali
Ayazda kalmış gül misali
Rüzgârda ordan oraya savrulan kül misali
Uçup giderken hayaller
Boynu bükük köşesinde bir adam
Solmuş güllere bakarak
Dalıp dalıp gidiyordu bir yerlere
Yaşanmamış yılların yüküyle omuzunda
Bir ayrılık türküsü yankılanıyordu kulaklarında
Ölüm ver Allah'ım ayrılık verme
Bir gün daha geçip giderken ömürden
Bir gül daha solup kuruyordu ömür bahçesinde
Ne aşkın kırmızısı ne yaşamın yeşili kalıyor
Soluyordu bütün renkleri gönül bahçesinin
Göz yaşlarıyla sulanmış özlemle beslenmiş
Bir gül daha kuruyordu vazoda
Bir gün daha bitiyordu ömürden
Yaşanmamış yıllar hanesine yazılacak
Bir gün daha
***
Editör; Gülçin Granit
