O BAKIŞ
O bakış ki kilitlenmiş ufuklara,
Gözbebeklerinde bulutlar,
Yanaklarında iki çiy damlası.
Birisi olsa, ansızın ortaya çıksa,
Başını bir kez okşasa, şefkatin zehrini akıtsa,
Granitten yontulmuş heykel,
Dudaklarının kurumuş çatlakları,
Şakaklarındaki nefret mi bitmez tükenmez cephelerden geri çekilmekten mi?
Mevzi kaybetmelere kahrından mı? Bilinmez.
Çizgileri bir yumuşasa,
Davetsiz gelse,
Aralasa, sır perdesi kirpiklerin gizemini ilk yırtan olsa,
İki damla daha aksa.
Kendine acımanın ilk aşağılık esaretini bir tatsa,
Çağlayanlarca yukarılardan kuytuluklara boşalırcasına
Gözyaşları aksa, boğulsa hıçkırıklara...
Yıkılsa o mağrur başı,
Eğilip ağırlığında iki yüzlü merhametin kamburu çıksa.
Ama
Minnetin kolaycılığı, konforun baştan çıkarma savaşı boşuna.
O bakış ki kilitlenmiş ufuklara...
Editör: Suna Türkmen Güngör
