MÜMKÜN DEĞİL Mİ?
Evet, çocukları leylekler getirmedi,
Ama keşke leylekler götürse çocukları.
Savaşların, açlığın olmadığı diyarlara...
Dokuz ay yetmiyor anne karnında.
Keşke! Daha fazla beklese bebekler
Ta ki; bitene kadar bu zulümler...
Yasaklansa keşke evlilikler,
İmza atmasalar müstakbel karı kocalar
Ta ki; imzalanıncaya dek dünyanın barışı...
Şahitler, şahitlik etmeseler keşke,
Şahit olmadan savaşların, açlığın bittiğine...
Çocuklar sobelendikçe yağan bombalarla
Hiçbir hemşire, ebe olmasa keşke..
Doktorlar unutsa keşke, bir bedenden
En son ne zaman kurşun çıkardığını...
Paranın gücü yetmese keşke!
Ne silah, ne kurşun, ne bomba almaya...
Dünyanın en zalimleri,
Dünyanın en fakirleri olsa keşke...
Dile gelse keşke! Plastik, çelik, demir
İsyan etse silah olmaya, bomba olmaya...
Susuz topraklara su kuyusu açsa keşke,
Birbirinin kuyusunu kazan şu ülkeler...
Şu çöp kovalarının kanatları olsa
Ya da ışınlanabilseler keşke.
Atılan ekmekleri;
Kirlenmeden anında,
Ulaştırsalar keşke aç kalan çocuklara....
Olamaz mı, bir mucize beklenemez mi?..
Kurşunlar havada, güle dönüşemez mi?
Annelerin gözlerinden akan yaşlar,
Bu zulüm yangınlarını söndüremez mi?....
Toprağa gömülen mayınlar çıkarılıp,
O çukurlara, çiçekler fidanlar ekilemez mi?..
Çocuklar sobelendikçe yağan bombalarla
Hiçbir hemşire, ebe olmasa keşke..
Evet, çocukları leylekler getirmedi.
Ama keşke leylekler alıp götürse!
Savaşların açlığın olmadığı diyarlara...
