MEZAR TAŞI
Bir şiir daha içimde küllendi.
Öyle değil miydi hep zaten?
Her şey bir ateşle başlar, bir külle biterdi.
Son arzumu soran,
O nazlı yâr;
Beni yarın görmek istese
Çağlayan Mezarlığı'na gelmesi yeterdi.
Yarım kalmış bir şiirdi.
Hikâyemiz kısaydı.
O bir daha gelmedi.
Ben de bir daha sevmedim.
Bundandır
Dağınıklığım.
Dökmedim yüreğimi
Hiç kimsenin şiirine.
Artık kalanlara değil, ölenlere şiir yazıyorum.
Adını fısıldar toprağım,
Merhaba, hoş geldin,
Burası benim mezarlığım.
Adın yazsın mezar taşımda.
Seninle doğdu bu sevda,
Seninle çıktı doruklara, desinler şu genç yaşımda.
Elbet bu kalp duracak vakti geldiğinde.
Nasip etsin Yaradan ölmeyi senin uğrunda.
Baktıkça hep beni hatırla.
Adın yazsın mezar taşımda.
Öldüğüme sakın ağlama.
Hoşça kal de çık ve git.
Yorulursun
Kalırsan, gözlerde yaş, mezarımda
taş olursun.
Sana söyleyemediğim ne varsa
Okuyacaksın mezar taşımda.
Bitmez sandığım aşk son bulacak.
Ve buna şahit olacak
Sadece sevdi, yazacak
Mezar taşımda.
***
Editör: Bilgi Şakar
