LAL
Kelimelerin kifâyetsiz olduğu zamandayız.
Lisanın yerini kocaman bir boşluk alır,
Lal olur dilin,
Dalarsın uzaklara
Derin derin...
Birden aklına gelir
Dost muhabbetlerin.
Akransındır, arkadaşsındır, kardeşsindir, ağabey, ablasındır.
Keşke dersin,
Keşke...
Son kez görseydim, keşke engel çıkmasaydı da bir çay, kahve içseydim,
Kırmasaydım, kızmasaydım
Darılmasaydım!
Üzülürsün, pişman olur kalırsın.
O acının içerisinde bir gülümseme konar yüzüne,
Söylediği sözleri, yaptığı esprileri, şakaları, hareketleri;
Gelir aklına, gülümser dudakların.
Oysa gitmişti giden, çoktan...
Rahmetle!..
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
