KIRIK KALEM
Bu size son şiirim bilin ki son hitabım
Şiire veda ettim bitti işte derdiniz
Yoruldum bu savaştan öylesine bitabım
Bu şair yüreğimi yerden yere serdiniz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Ne şiirler doğurdum sabahsız gecelerde
Kaç sevdaya ad verdim kimliksiz hecelerde
Ben sizi adam bilip taşırken yücelerde
Siz çileli başıma türlü çorap ördünüz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Nice sözden acize hem kalem hem kağıttım
Gülene şen kahkaha ağlayana ağıttım
Ben zemheri yaşarken size bahar dağıttım
Bunca fedakarlığın karşısında kördünüz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Aşkı ulu miraca ulaştıran buraktım
Gönül yorgunlarının sığındığı duraktım
Kaç yüreği yanmışa sağanaklar bıraktım
Ne bir kıymet bildiniz ne bir değer verdiniz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Bedenim dar gelirken göğsümdeki yatıra
Benki ruhumu koydum yazdığım her satıra
İstedim ki kalplerde bırakayım hatıra
Benim şiire olan tüm şevkimi kırdınız
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Yıllarca her gönüle uzandım dize dize
Kah yalnıza eş oldum kah bir sarhoşa meze
Artık kalemi kırdım şiir yok gayrı size
Ben size can sundukça siz beni hor gördünüz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Yazık bunca mısraya bunca kelama yazık
Yazık size verilen kalbi selama yazık
Yazık yersiz beyana açık ilama yazık
Kader ile bir olup defterimi dürdünüz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
Yazılası ne varsa yazdım hayata dair
Kah hasreti işledim kah vuslatı vesair
Sayın ki hiç olmadı Aydurmuş denen şair
Zaten bunca senedir hatrımı mı sordunuz
Bazınız vefasızdı bazınız nankördünüz
.
