KADIN
Kadın:
Bir hassas dokunuşun
Hiç görünmeyen yankısıdır.
Oysa ki ten değil yalnız;
Ruhun kapısını aralayan anahtar gibi
Sessiz ama hükmünü bilen.
Kadın:
Aşkın yalnız adı değildir;
Ateşle, suyun aynı kalpte barınmasıdır.
Yakarken bile serinleten,
Dağıtırken toplayan gizli bir sır.
Kadın:
Söylenmemiş mısraların saklı defteri,
Okumayı bilenin gözünde şiir,
Duymayı bilmeyene
Sadece suskun bir harftir.
Kadın, nefes gibi
Varlığını unuttuğunda bile
Yaşadığını sana hatırlatan
Görünmez bir ritimdir.
Kadın:
Sevginin en eski dilidir,
Kelimelerden önce doğan,
Yüreğin harfleriyle yazılan
Zamansız bir destantır.
Kadın:
Yanında yürüyebilen için ömür,
Aynı gökyüzüne bakmanın
İki ayrı kalpte tek anlam bulmasıdır.
Kadın:
Kıymeti bilinince armağan,
Bilinmeyince kaybolan bir mevsim;
Elde değil, gönülde taşınır.
Ve kadın:
Bir emanet gibi ağır,
Bir dua gibi hafif,
Korumayı bilenin omzunda yücelen;
İncitilince sessizce uzaklaşan,
Sonsuz bir yolculuktur.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
