KADERSİZLİK SEVDALARI
Semender, elmas lale mevsimi, aşkınlık
Ya umut sancısı unufak firuze
Ya da yan diyor elinde büyüdüğüm yürek,
Kuzeyin körfezinde,
Çırpı alevi böğründe;
Erim erim eriyerek.
Ben eşk diyeyim, sen aşk anla.
Tıpkılamak ay çiçeklerini,
Şimal yıldızından sızan taşkınlık.
Hiç bu kadar ciğersiz olmamıştı soluğum,
Bir yalvarış dile düşercesiye, umarsızca!
Hep öyle ya dilden düşen mana,
Bir yakarış olmalı misal
Yüreğine sokuluşum.
Keyfe keder varlığım, akşamlarda.
Ondan olmalı bu biçar susuzluğum!
Bana ayır yeryüzündeki tüm kuyuları;
Ferim ol o kuyularda,
Sızıver karmaşama.
Ben tefsir edeyim saçlarında yuvalanmış,
Şatafatlı kumruyu;
Sen terk et iç burkan kuytuları.
Sırasız yakalıyor kadersizlik sevdaları...
***














































