KADERİMLE KALDIM BÖYLE BAŞ BAŞA
Bahar gününde kar yağar başıma
Dost bildiğim, zehir koydu aşıma
Kimse acımadı, şu gözyaşıma
Kaderimle kaldım böyle baş başa
Ağlamakla geçti benim günlerim
Bu alın yazım, bu benim kaderim
Mevladan gelene, boyun eğerim
Kaderimle kaldım böyle baş başa
Güven kalmamış hiç, dostlar hep sahte
Her yüze güleni, adam zannetme
Hiç kimseye bir şey emanet etme
Kaderimle kaldım böyle baş başa
Güvendiğim dağlar hep yıkılıyor
Kurumuş yaprağı hep dökülüyor
Dost bildiklerim bir blr çekiliyor
Kaderimle kaldım böyle baş başa
İnsan oğlu olmuş, insana bir yük
Gün gelir olursun sen beli bükük
Yüzlerim kırışık, gözyaşım dökük
Kaderimle kaldım böyle baş başa
***
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
