İSTANBUL
Ben bu ülkede yaşıyorum. Her ne kadar kökenlerim İskoç olsa da.
Babamın görevi gereği ben burada doğdum. Babam diplomattı. Bir bahar günü doğmuşum. Annem ve babam İskoç ama benim adım Manolya.
Annem çiçekleri çok severmiş, evimizin kocaman bahçesi varmış. Her tür çiçek yetiştirirmiş annem. Lavanta kokarmış evin her odası ve bahçe.
Ve manolyalar…
Annem de ben doğunca adımı Manolya koymuş. Babamın diplomatlığı sonrasında da bu şehir hep bizim meskenimiz olmuş. Artık ben de çifte vatandaştım. Türk kimliğim vardı. Doğum yerim olarak İstanbul yazıyordu. Babam yıllar içinde bu şehirden bir ev de almıştı.
Onlar emekli olunca İskoçya’ya geri dönmüşlerdi.
Ben üniversiteden sonra temelli kaldım burda. Evlendim bir Türk vatandaşıyla. Deniz ve Poyraz adında iki çocuğum oldu.
Şimdi altmışları devirdim. Çocuklar büyüdüler, tatil için İskoçya’ya gittiler. Onlar çoktan kendi yollarını çizdiler.
Ben eşimle babamın evinde yaşıyorum yıllardır. Bahçemde rengarenk güller, nergisler, papatyalar, ortancalar; saksıda sardunyalar, begonviller var.
Ve kokusunu çok sevdiğim lavantalar… Bir demet lavantayı koydum vazoyuya. Bir çanakta mis gibi kokan kurumuş hali.
Fincana da lavanta çayı demledim.
İstanbul büyülü şehir. Ne güzel senin lavanta mevsimin.
Huzurla gülümsüyorum. Bu şehre ve Tanrı’nın yarattığı bütün güzelliklere.
***
Editör: Nevin Bahtışen
