İNSANLAR
Gece uzun...
Mevzu derin...
Karanlıklar döşekleri serin.
Mutlu olanları hele bir pistten çekin.
Bizim daha çok işimiz var.
Yedeklendi sigaralar.
Ah şu düşman gibi bakan duvarlar.
Öyle soğuk, öyle samimiyetsiz,
Mutlu olanların rüyaları bizim hayallerimiz.
Sıcak bir yatağa hasret sevgimiz.
Biz gecenin koynunda yalnızlık ile sevişiriz.
Sigara dudaklarımızı yolar.
Bu anlamsız saatler insanı yorar.
Dışarıda yağmur yağar
Bizim nasibimize düşen kar.
Yolda yine acı bir siren sesi var.
Kim bilir içinde olanın başında ne derdi var.
Ah bu uykular.
Sanki bir tek bizden kaçar.
Ayyaşı, iti, puştu da var.
Yargılama bilmediğin hiç kimseyi onlar da insanlar.
Herkesin bir derdi var.
Kiminin sabah işi var.
Kiminin mekanı kaldırımlar.
Bir kaç tane mutlu olanlardan yine kaldılar.
Onlara da selam dursun karanlıklar.
İsteyene çay, isteyene kahve var.
Ama en çok da geceye saklamaya çalıştığımız sevdamız var.
Varsa sizin de yüreğinizde bir sevdanız buyurunuz.
Yoksa lütfen gidip uyuyunuz.
