İLAHİ SEVGİNİN ADIDIR DOSTLUK
Dostluk; ilahi insan sevgisinin zuhur etmiş suretidir. Bu öyle ulvi bir mertebedir ki, tekâmülünü gerçekleştirebilen özel mi özel ruhların tadabileceği duygudur. Bu duyguda benlik tamamen yok olarak dost; dostunun yükselmesine vesile olacak yola basamaklar döşer. Yegâne amacı dostunun mutluluğu, başarısı ve huzurudur.
Ama bu karşılıklı tezahür eden bir duygu olduğu için mucize patlaması gerçekleşir. Ruhlar, beraber büyür. Sonsuzluğa kanat çırpma birlikte gerçekleşir.
Dostluk; ruhların güzelliklerini gün ışığı gibi saçmasından başka bir şey değildir. Som altın değerinde katıksız duygular yaşayan dostlar; birbirinin eli, ayağı, dili, gözü, beyni olurlar. Saklı cennetlerinin arayışında gönül gönüle bir arayışa girerler ki bu dayanışmada en ufak bir çıkarın emaresine rastlayamazsınız.
Kapıların kilidi çoktan işsiz kalmıştır, güvenin el değmemiş topraklarında sevgi bengü suyunu fışkırtarak dostluk çınarını büyütmektedir. O bengüsu içmiş dostluk çınarını yüreğinde büyütenler ulvi ruhlardır. Madde âleminden ırak, maneviyatın zengin kullarındandır. Ancak bunu yaşayanlar Mevlana ve Şems arasındaki aşkı anlayabilir. Çünkü dostluk da bir aşktır. Ananın evladına duyduğu aşk gibi kutsaldır. Bu aşk içinde kusurlar özenle yamanır, içte saklı cevher özenle parlatılır.
Arıların ülkesinde kraliçe arı artık eskisi gibi yumurtlayamayacak kadar yaşlandığında; prenses arıyı palazlansın diye arı sütüyle beslerlermiş. Bu pamuklara sararak yapılan bakım bana dostumu hatırlatır.
Herkesin birbirinin iyiliği ve mutluluğu için çabaladığı bir dünya hayal edelim bir an için. Elimizin eli, gözümüzün gözü var. Bırakın düşmeyi tökezlediğimizde bile endişelen, yaralarımızı şefkatle saran… Aynı şekilde siz de onun için kayırıyorsunuz. Birbirinize tuttuğunuz aynaların ışığı katlanarak birbirine karışıyor, kendi ufkunuzda muhteşem güneşler doğuruyorsunuz.
Huzur, mutluluk, barış, alabildiğine bereketi tüten zenginlik…
Gönüllerde perdeler inmiş; alabildiğine dürüstlük, doğruluk… Sevgi terazisi bir an bile şaşmıyor. Bundan ala mutluluk, bundan ala huzur, bundan âlâ zenginlik var mıdır?
Editör: Suna Türkmen Güngör
